روزى يك‌بار اين طلى نو كند تا به كردذ « 1 » . فى الحكّة و الجرب « 2 » اين خارش و كر دو كونه بوذ يكى تر و ديكر خشك ، و اين خشك از ان بديد ايذ كه جيزها شور « 3 » جن كامه و انج بوى مانذ به كار داشته بوذ و سيكى كهن و بياز تر و اشترغاز و انكدان و كماد و رافه كخورده آيذ « 4 » و كرميها ديكر جن انگبين « 5 » تا خون را تيز كرداند و با همين جامه جرب داشته بوذ و بكرمابه كم اندر آمذه بوذ . اكنون « 6 » اكر با اين « 6 » آب نيكو بوذ و نبض بجاى بوذ و تن قوى ، علاج وى بكرمابه اندر آمدن بوذ بسيار « 7 » و خويشتن باك داشتن و انكاه خويشتن را ماليذن به آب سبوس و آرد نخوذ و بورهء نان ، اكر بدين ( f . 476 ) بسندكى نبوذ و الّا « 8 » روغن كل و سركا و آب كرفش « 9 » يا « 9 » آب برك وذن اندر خويشتن بايذ ماليذن و باز « 10 » بشويذ به آب كرم و باز بروغن « 10 » كل بمالذ و جند روز برين « 11 » جمله بباشذ ، اكر به شذ و الا بداروهاء قوى اندودنى مشغول بايذ شذن انج كر خشك را شايذ « 12 » و من ياذ كرده بوذم بيش ازين « 13 » لختى ازين سخنان انجا كواجب ديذم كفتن ، و باز

--> ( 1 ) - ف : « تا به كردذ » ندارد ب ه : افزوده . ظ . صفت رنك كردن برص بكيرد شوره و دردى مى و روينه روناس اين‌همه بياميزد و جند بار از بس يكديكر بمالد تا هم‌رنك تن او شود و جند بيست روز رنك ان بماند و . . . ، صح ( 2 ) - ف : باب فى الجرب و الحكة ( 4 - 3 ) - ف : ندارد ( 5 ) - ف : افزوده . خورده بود ( 6 - 6 ) - ف : با اين اكر ( 7 ) - ب ه : و اندام ، صح ( 8 ) - ف : « و الا » ندارد ( 9 - 9 ) - ف : با ( 10 - 10 ) - ف : باب كرم بشويذ و با روغن ( 11 ) - ف : بذين ( 12 ) - ب ه : صفت داروى كه خارش خايه خاصه . . . كى ترى از ان ترابد سود دارد اقاقيا ماميثا از هر يكى نيم درم صبر سقوطرى نوشادر از هر يكى . . . زعفران نيم دانك اشنان همسنك همه داروها نرم بسايد و ببيزد و بروغن ياسمن در هاون حل كند جون مرهم و طلى كند ( 13 ) - ف : « بيش ازين » ندارد